Hallo Allemaal,
Vanaf mijn 17e ben ik 80-100% afgekeurd en ontvang ik een Wajong-uitkering. Ik ben nu 36.
Nu heb ik -totaal onverwachts- vanuit een hobby een baan aangeboden gekregen. Het gaat om internet-thuiswerk op provisiebasis, in principe voor langere tijd (jaren). Door de aard van het werk lijkt het me in te passen in de fysieke rusturen die ik op een dag moet nemen. (lees: met een laptop op de bank/bed, uren zijn zelf in te delen per dag). Ik zou met 4 uur per dag vermoedelijk rond de 1000 euro bruto per maand kunnen gaan verdienen. Dit bedrag zal natuurlijk per maand wat wisselen, en misschien in de toekomst nog verder toe kunnen nemen, waardoor mogelijk de totale Wajong-uitkering komt te vervallen.
Het gebeuren rond het korten op de uitkering is me helemaal duidelijk, financieel zal ik er niet heel veel op vooruit gaan. Het idee van mijn eigen inkomen verdienen weegt daar voor mij absoluut tegenop. Ik zou het dan ook heel graag gaan proberen. Ik zit echter nog met heel veel onduidelijkheden, die na 3 dagen bellen met allerlei instanties niet bepaald opgelost zijn (integendeel, niemand lijkt mijn vragen adequaat te kunnen beantwoorden, incl UWV zelf).
Welke ondernemingsvorm zou hier het meest geschikt zijn? Ideaal lijkt mij een eenmanszaak waarbij ik bepaalde benodigde beroeps-apparatuur op kosten van het bedrijf kan aanschaffen, en waarvan ik dan na aftrek van belastingen (inkomstenbelasting?) de winst als inkomen aan het UWV opgeef. Dit bedrag zou dan verrekend moeten worden met mijn uitkering. Werkt dit idd zo? Is dit een handige manier, of zijn er betere mogelijkheden?
Stel nu, dat mijn inkomsten zo hoog zouden worden, dat de uitkering op 0 komt te staan (slapende uitkering). Na verrekening (dus waarschijnlijk pas na minimaal een jaar) zou dan kunnen blijken dat ik ten onrechte wajong heb ontvangen, en dit moeten terugbetalen. Dat zou dan (denk ik?) ook betekenen dat ik ten onrechte vanuit de wajong verzekerd was voor de sociale verzekeringen en voor ziektekosten. Wat zijn daar de gevolgen van? Zou dat kunnen betekenen dat achteraf blijkt dat ik een jaar geen ziektekostenverzekering heb gehad met alle gevolgen van dien? En zo ja, hoe zou je dat kunnen voorkomen? Hetzelfde geldt natuurlijk voor de sociale verzekeringen.
De ziekte die ik heb is aangeboren en progressief, de levensverwachting is minder dan normaal. Dat betekent dat zelfs wanneer ik het werk de komende jaren zou kunnen volhouden, er onherroepelijk een moment komt waarop dat niet meer zal lukken. Ik heb begrepen dat je binnen 5 jaar automatisch terug valt in de regelling waarin ik nu ook zit. Klopt dit? En hoe zit het als ik pas na die 5 jaar moet stoppen? Ik heb iets gehoord over een Amber-herziening. Wat is dat precies en is kan dat hier van toepassing zijn?
En hoe zit het wanneer je wegens een andere (nieuwe) ziekte of aandoening zou moeten stoppen (binnen en buiten die eerste 5 jaar)? Komt dan de WIA in beeld?
Wat betreft de manmaat lees ik twee verschillende dingen: dat in de wajong standaard het minimumloon als manmaat geldt, en dat de manmaat bepaald wordt door wat iemand in een volledige werkweek in dezelfde functie zou kunnen verdienen. Welke van de twee is nu de correcte? Omdat ik misschien qua inkomen in die 50% werktijd rond het minimumloon zou kunnen komen, zou dat wel van belang kunnen gaan worden.
Eerlijkgezegd duizelt het me door alle ingewikkeldheden. Ik vraag me dan zo nu en dan ook echt af, of ik hier wel aan moet beginnen, met alle onzekerheden die erbij horen. Ik heb nu de zekerheid (voor zover zulke dingen zeker kunnen zijn) dat ik de rest van mijn leven een wajong uitkering behoudt, ik hoef ook niet meer herkeurd te worden. Ik moet er niet aan denken, dat ik dat allemaal verspeel, als ik hieraan begin en bv na een jaar blijkt dat het toch niet vol te houden is. Aan de andere kant ben ik verbaasd over mijn enorme zin om hiermee te beginnen, over mijn enthousiasme over de onverwachte mogelijkheid om toch nog (deels) mijn eigen inkomen te gaan verdienen. Het doet meer met me dan ik ooit had gedacht, misschien ook wel herkenbaar
Ik hoop dat iemand me een beetje op weg kan helpen!
Komende week word ik trouwens teruggebeld door een arbeidsdeskundige. Ik heb daar mijn hoop een beetje op gevestigd; ik hoop dat dat terecht is;)
vriendelijke groet,
M.
