Uitstel beoordeling arbeidsongeschiktheid

[Marieke02]

Hallo,
Volgende week heb ik dan eindelijk mijn gesprek bij de verzekeringsarts. Ik ben bezig het goed voor te bereiden, en kom nog een paar dingen tegen.
Omdat het re-integreren op dit moment nog steeds gestaag door gaat zit ik inmiddels boven de 50%. Zoals we het nu bedacht hebben zal het in dit geleidelijke tempo nog ongeveer 4-5 maanden duren voordat ik op 100% zit. En dat is dan ruim binnen een half jaar na mijn tweede ziektejaar.

Doel van het gesprek zal dan ook zijn dat ik tijd wil krijgen om mijn re-integratie af te maken zodat ik weer/nog steeds mijn oude werk kan blijven doen. Door allerlei redenen heb ik voor de start van de echte re-integratie veel vertraging opgelopen. Maar zoals het nu gaat, gaat het goed. Als het maar geleidelijk gaat.

Al voorbereidend bleven er de volgende vragen over:

-hoe groot is de kans dat het advies van de behandelaars om het proces geleidelijk maar gestaag voort te zetten door een verzekeringsarts NIET overgenomen wordt? Of hij nu als eindbeoordelings-situatie wil nemen?
Dan zijn er in ieder geval twee mogelijkheden: of ik word volledig arbeidsgeschikt bevonden en zal dus per direct 100% moeten gaan werken. Dat zal naar verwachting niet goed gaan zodat ik dan alsnog uitval; of er volgt een doorsturen naar de arbeidsdeskundige met dan mogelijk een gedeeltelijke afkeuring, waaraan mijn werkgever al de woorden herplaatsing en ontslag koppelde.
Stel dat dit gebeurt, wat kan ik dan nog doen? Kan ik dan een tweede beoordeling vragen?


-Hebben jullie ervaring met uitstel van de beoordeling? Ik kan geen informatie hierover bij het UWV vinden en weet van deze mogelijkheid omdat iemand van de vakbond het me verteld heeft. Mijn werkgever was niet bereid tot loondoorbetaling, met als enige reden dat het nooit gebeurde. Wie is er bv tijdens die verlenging verantwoordelijk voor mijn re-integratieproces? En wie betaalt dan mijn salaris?

-Wat zijn de gevolgen als het onverhoopt toch niet binnen die extra tijd lukt (daar ga ik natuurlijk niet vanuit, maar je weet maar nooit).

Ik hoop dat jullie antwoorden voor me hebben,

alvast bedankt

Marieke

[Roumaysae]

Beste Marieke,

Je krijgt volgende week de WIA-beoordeling. Op dit moment verloopt je re-integratie goed. Het enige wat je wilt is tijd krijgen om geleidelijk weer tot volledig werken te komen. Hieronder ga ik op je vragen in.

hoe groot is de kans dat het advies van de behandelaars om het proces geleidelijk maar gestaag voort te zetten door een verzekeringsarts NIET overgenomen wordt? Of hij nu als eindbeoordelings-situatie wil nemen?

Die kans is in ieder geval aanwezig. De verzekeringsarts staat het helemaal vrij om te beoordelen dat er geen beperkingen zijn. Of om te beoordelen, dat je niet meer dan een bepaald aantal uren kunt werken. Dat heet een urenbeperking.
Als de rekensom bij de arbeidsdeskundige uitkomt op minder dan 35% arbeidsongeschikt, krijg je geen uitkering.
De werkgever heeft in alle gevallen de verplichting om je passend werk te bieden, of je nu wel of niet een uitkering krijgt.
Als je een urenbeperking krijgt, wil dat niet zeggen, dat je daar verder aan vast zit. Het helpt alleen om méér dan 35% arbeidsongeschikt te worden. Je kunt evengoed verder gaan met opbouwen. Als je weer op je volledige uren-aantal zit, kun je dat opgeven en stopt de uitkering.

Stel dat dit gebeurt, wat kan ik dan nog doen? Kan ik dan een tweede beoordeling vragen?

Als je het niet eens bent met de uitkomst van de beoordeling, kun je bezwaar aantekenen. Het is niet mogelijk om een tweede beoordeling aan te vragen.
Geef bij je werkgever (desnoods schriftelijk, desnoods aangetekend) aan, dat je doel is om je eigen werk volledig te hervatten.
Het zal niet meevallen voor de werkgever om je te ontslaan. Er is uitzicht op volledig herstel binnen een half jaar. Dat is een beperking om je te kunnen ontslaan. En hopelijk voorkom je door zelf stevig aan te geven wat je wilt, dat je herplaatst wordt.

Wie is er bv tijdens die verlenging verantwoordelijk voor mijn re-integratieproces? En wie betaalt dan mijn salaris?

Jij blijft samen met je werkgever verantwoordelijk voor je re-integratie. En de werkgever zou in dat geval de loondoorbetaling moeten voortzetten. Sommige werkgevers zijn daar wel toe bereid. De verlenging van de loondoorbetaling moet gezamenlijk door jou en de werkgever aangevraagd worden bij het UWV. Daar is een aanvraagformulier voor.

Wat zijn de gevolgen als het onverhoopt toch niet binnen die extra tijd lukt (daar ga ik natuurlijk niet vanuit, maar je weet maar nooit).

Als je minder dan 35% arbeidsongeschikt wordt verklaard, dan krijg je geen uitkering. Je werkgever blijft verantwoordelijk om je passend werk te bieden. Hij hoeft echter niet meer het loon door te betalen. Je zult dan dus genoegen moeten nemen met minder salaris. Of inderdaad toch snel weer volledig aan het werk gaan.

Kun je hier verder mee?

[Marieke02]

Bedankt voor de uitgebreide antwoorden.
Het helpt mij te weten wat ik wel en niet kan verwachten en doen.

Het is lastig dat het zo afhankelijk is van de situatie en de persoon. Ik hoop dat het lukt om in het gesprek de juiste balans te vinden tussen aangeven dat ik (weer volledig) wil werken en waarom het nu (nog) niet gaat.

Wat de werkgever gaat doen is erg onduidelijk. Dat formulier voor loondoorbetaling heb ik al voorgesteld. Het zou mij veel stress schelen, maar het werd nooit gedaan. En dat was einde van mijn poging. Wat ze doen als ik <35% ao verklaard word, is me niet duidelijk. Ik begreep dat ze wel mijn gewerkte uren doorbetalen, maar hoe het met de rest zit weet ik niet. Er is gezegd dat ze me "heus" niet in de steek laten, maar duidelijk wordt het nu niet. Maar wat ze doen met evt oa geschikte uren bv kan niemand mij zeggen. Mijn vragen daarover werden beantwoord met dat het nu eenmaal meestal na twee jaar een gelopen wedstrijd is meestal. Vooralsnog geen ruimte voor individuele situatie beoordelingen.

Ik heb tot nu toe duidelijk in gesprekken en mail aangegeven dat mijn doel terugkomen in mijn eigen werk is. Het staat ook zo in de verslagen. Ik zal zo nodig het ook per (aangetekende) brief nog melden.

Verder heb ik ook nog geen bericht van het UWV over een evt sanctie of niet. Ik begreep dat het gesprek met de keuringsarts daar los van staat. Ik neem voor de zekerheid de papieren daarover mee, maar zal het niet zelf aan de orde stellen. Tenzij als vraag wanneer ik iets kan verwachten.

Meer dan goed voorbereiden kan ik nu niet doen. Er gaat iemand mee en ik ben benieuwd hoe het zal gaan.

Wordt vervolgd dus...

[Marieke02]

Het gesprek bij het UWV inmiddels gehad. Was blij dat ik me goed voorbereid had (de Welder brochure is een goede raadgever).

Opvallend was dat deze waarschijnlijk zeer ervaren arts blijkbaar de vragenlijsten in zijn hoofd had zitten, en daarbij al bedacht had wat hij aan moest kruisen. Ik moest erg alert blijven om niet allerlei beperkingen in mijn schoenen geschoven te krijgen die ik niet had. Het leek alsof een opmerking uit een specialistenbrief een eigen leven was gaan leiden. Omdat ik me goed had kunnen voorbereiden juist op deze vragen, wist ik wat ik wilde antwoorden en wat de juiste antwoorden waren.

Toen ik aangaf dat ook niet alles in het re-integratieproces goed verlopen was, nam hij gelukkig wel de tijd om te vragen wat er dan volgens mij niet goed gegaan was. Ik kreeg het gevoel dat hij niet bv mijn toelichting bij het werknemersoordeel gelezen had. Ook had hij de papieren van de bedrijfsarts niet goed gelezen. Ik kreeg gelukkig de kans om een en ander uit te leggen.

Een ander punt van aandacht was dat ik helemaal niet op een afkeuring of beperkingen zit te wachten. Een urenbeperking had hij niet in zijn hoofd, ik zou toch wel ander werk kunnen doen. Dat dacht ik niet, er zit mn een beperking in hoelang ik mijn werk kan doen. Het was goed dat we het erover hadden en dat ik kon zeggen wat ik gedacht had.
Hij gaf aan dat de enige mogelijkheid om uitstel te krijgen het voorstel tot loondoorbetaling is. Wat ik helaas zonder succes al geprobeerd heb.

Ik heb duidelijk gemaakt dat ik met de (lichte) beperkingen die ik heb toch wel mijn werk kan doen, juist omdat mijn werk zo afwisselend is. Ik heb alleen geen tijd genoeg om op tijd (binnen 104 weken) weer op 100% te zitten. Mn door het frustrerende beloop van mijn re-integratie vorig jaar.

Hij ging het met de arbeidsdeskundige overleggen, kon niets garanderen uiteraard. Dus afwachten.

Bedankt voor alle adviezen want goed voorbereiden en iemand meenemen die goed op de hoogte is was dus echt belangrijk!

[Peter L.]

Bedankt voor je reactie Marieke! Ik hoop voor je dat er goed nieuws uit naar voren komt. Uiteraard lees ik graag van je terug hoe het verder gaat.
Succes!

[Marieke02]

een nieuwe update

Ik ben gebeld door de arbeidsdeskundige, zo'n drie weken na het bezoek aan de verzekeringsarts. Hij wilde informatie over mijn re-integratie traject en de problemen die ik daarbij heb ondervonden. (dat verhaal staat elders)

Het was een plezierig gesprek waarbij ik de ruimte kreeg om mijn verhaal te vertellen en verdere informatie te geven. Hij vroeg oa waarom ik niet "gewoon" een andere bedrijfsarts had genomen... Tja dat wilde ik wel, maar dat mocht niet. Ik was blij dat hij die vraag stelde. Het lijkt zo logisch nl om dat te doen, maar de ARBO dienst wilde daar niet aan meewerken.

We zijn diverse punten bij langs gegaan en ik heb bijna alles verteld wat ik zou willen vertellen. Natuurlijk bedacht ik achteraf nog wat meer dingen, maar dat zal altijd wel zo zijn. Ik voelde me in elk geval serieus genomen.

Hij gaat het nu in zijn team overleggen. En zou mij weer bellen als er nog vragen van het team kwamen, wat hij wel leek te verwachten. Zijn conclusie was wel dat het allemaal niet zo goed verlopen was, en dat ik daardoor forse vertraging had opgelopen. De oorzaak lag volgens hem zowel bij de bedrijfsarts als bij de leidinggevende.

Het is dus nog steeds afwachten wat er gaat gebeuren. Ik hoop op uitstel(sanctie werkgever) zodat ik tijd krijg voor het laatste stuk van de re-integratie. Maar er wordt dus serieus naar gekeken gelukkig. En anders moest ik alsnog naar de arbeidsdeskundige toe.

Daarvoor begint de tijd nu wel te dringen, want het is nog een kleine twee weken tot het 2e jaar om is. (Moet ik daarop zelf nog actie ondernemen als ik volgende week nog niets gehoord heb?)

Ondertussen re-integreer ik verder en probeer te hopen op een goede afloop

Groeten, Marieke

[Peter L.]

Daarvoor begint de tijd nu wel te dringen, want het is nog een kleine twee weken tot het 2e jaar om is. (Moet ik daarop zelf nog actie ondernemen als ik volgende week nog niets gehoord heb?)

Late reactie (was op vakantie)en ik hoop dat je er nog wat aan hebt: ja, het is altijd zinvol om zelf even te bellen en te vragen. Zo houd je zelf de meeste regie.
Ben je inmiddels al weer verder?

[Marieke02]

De anticlimax, maar misschien ook wel goede afloop

Na wat hulp van buiten werd ik weer door de arbeidsdeskundige gebeld. Het dossier was op zijn bureau blijven liggen... Het is wel bijzonder dat dat bij het UWV kan, maar dat je als aanvrager meteen een brief op dreigende toon krijgt dat je te laat bent.

Het bericht van deze ,overigens aardige en behulpzame arbeidsdeskundige, was dat het niet meer mogelijk was om een sanctie voor de werkgever op te leggen. Ik was in de wachttijd op de uitslag inmiddels weer meer gaan werken en zat nu op 67,5 % werken en dus 32,5% arbeidsongeschikt. Omdat dat onder de 35% valt is dat voor het UWV het ultieme bewijs dat de werkgever het goed gedaan heeft. Ik begrijp die kronkel niet, maar het bleek na navragen bij een arbeidsjurist wel een geaccepteerde redenering van het UWV te zijn. Het pijnlijkst was de brief te krijgen waarin zwart op wit stond dat de werkgever aan zijn re-integratie verplichtingen voldaan had en daarom van doorbetaling van loon vrijgesteld werd. de arbeidsdeskundige had wel geïnformeerd of ik structureel zoveel hersteld was en had ook mogelijk gevraagd of ze me zouden gaan ontslaan. Hij vertelde me tenminste dat ze dat niet van plan waren. Ik had dus alsnog wel de dupe kunnen zijn van deze treuzelarij, want regelmatig schijnt voor te komen dat werkgevers werknemers dan niet meer voor het ziekte percentage willen doorbetalen. In mijn geval zouden ze daar ws niet de toestemming voor hebben gekregen, maar het gebeurt dus wel!

Helaas heeft dit alles wel tot gevolg dat mijn werkgever me verwijt dat ik me aanstel(de) over hoe alles gelopen is vorig jaar. Het UWV zegt immers dat het goed was?! Terwijl ik dus weet dat als het UWV alles gewoon direct had afgewerkt er wel degelijk een sanctie was opgelegd. Wat ik ook pijnlijk vind aan de conclusie over de inspanning van de werkgever, is dat er met geen woord gerept wordt over hoe ik me heb ingespannen. In mijn ogen zijn het in dit geval meer mijn doorzettingsvermogen en overlevingsdrang die ervoor gezorgd hebben dat ik toch weer zover gekomen ben. Het voelt als uitermate oneerlijk en een erg eenzijdige beoordeling. Dit geeft mij het gevoel dat het tevreden stellen van werkgevers belangrijker is dan werknemers. Er staat nl alleen in de brief dat ik me had moeten inspannen samen met de werkgever. En niets over dat ik het (ook) goed/voldoende gedaan heb.

Navraag bij een arbeidsjurist leerde me dat het echt alleen maar een berekeningskwestie is in dit geval en dat bij minder dan 35% arbeidsongeschikt dit er altijd uitkomt. Ongeacht het verhaal over wat zich heeft afgespeeld. Het UWV rekent meer met cijfers dan met mensen af en toe. Bij hun bureau waren diverse gevallen bekend, ook van eindeloze wachttijden bij het UWV. In mijn geval lijkt het ook wel alsof ze zich er uiteindelijk vanaf gemaakt hebben door de tijd te rekken. Ik had nl precies opgegeven wanneer ik welke stappen zou maken in uitbreiding van uren, dus was het sommetje niet zo moeilijk.

Uiteindelijk is dit misschien toch niet het allerslechtste wat me had kunnen overkomen. Ik heb dan wel WIA aangevraagd, maar niet gekregen. En dat is wel weer positief. Ook wil mijn werkgever me nog niet ontslaan, dat is ook mooi. En heb ik ze niet heel erg boos gemaakt door te zorgen dat ze een sanctie opgelegd krijgen. Ook had het ws niet gezorgd voor een navraag naar het handelen van de tweede bedrijfsarts. Daarover zal ik tzt nog een klacht indienen om te voorkomen dat anderen in de toekomst ook zoiets moeten mee maken. Ik heb in elk geval nu ook mijn best gedaan en dat voelt ondanks de anticlimax goed.

Ik ga nu door met verder re-integreren en hoop aan het eind van het jaar achter deze periode een punt te kunnen zetten. Eerst maar zien de 28 herstelde dagen achtereen bij elkaar te krijgen. Waarbij ik hoop dat weekenddagen dan mogen meetellen.

Tot zover voorlopig mijn verhaal. Bedankt voor alle hulp en coaching.

groet, Marieke

[Peter L.]

Een heel verhaal Marieke en met hopelijk toch een positieve uitkomst. Bedankt in ieder geval voor je relaas. Ik ben benieuwd hoe het verder afloopt met re-integratie en de klacht bij de arbodienst.

Over je vraag: de 28 dagen staat voor de 4 weken die je beter moet zijn gemeld. Waarmee dus gewoon 28 dagen/4 weken mee wordt bedoeld en niet 28 werkdagen.

Succes!